ए जून
तिमी एकैछिन बिटुलिँदा
छाक छोड्नेले
आफुलाई सुनपानीमा चोख्याउनेहरुले
मेरो जिन्दगीमा लागेको ग्रहण
मेरो प्रेममा लागेको दाग
मेरो आत्मामा
लत्पतिएको रगतका टाटा मेट्न
कति छाक छोड्ला ?
कति झ्याल, ढोका थुन्ला ?
मलाई बाँच्न सिकाइदेऊ न
अलिकति साहस
अलिकति सहनशीलताको उर्जा दिएर !!
No comments:
Post a Comment