मुठ्ठीमा लुकाएर अलिकति अबिर
अबिरमा मिसाएर चुलामाथिको धुइँसो
तिमी एकसुरो भएर
क- बाट कलम
सिकिरहेका बेला
सुटुक्क तिम्रा गालाहरुमा
दलिदिंदा जति हिस्सी त आजसम्म देखिएनौ तिमी !
र मलाई लखेटी लखेटी
तिमीले फ्याँकेको अबिरको धुलोले
जति सुन्दर कहिल्यै बनाएन !
अकारण
खितखिताएर हामी
कतिबेर हाँस्यौ होला ,
एक अर्काको छुन हुने/नहुने
अङ्गहरु कति छोइए होला ……
आऊ यसपालि ,
फेरि पनि तिमीलाई
धुइँसोले रंगाउन मन छ ,
खितखिताएर हाँस्दै भाग्न मन छ,
तिम्रो अघि अघि ………
तिमीले फ्याँक्ने एकमुठ्ठी रातो रंगको लोभमा ।।
No comments:
Post a Comment