डायरी

 

आँखाको निद हराउँछ । तिमीलाई भेट्नु अघि अनि भेटिसकेपछि पनि । तिमीसँगका हरेक भेटहरु यादगार छन् । स्मृतिमा बसेर घरिघरि जिस्काइरहन्छन् । भेट्नु अघि कौतुहलताले निदाउन दिँदैन ,छुटेपछि तिमी प्रतिको सम्मोहनले । थाहा छ छुट्नु भनेको फेरि भेट हुनु हो । त्यो भेटको कुनै अवधि छैन । तिथिमिति छैन । हुन सक्छ केही दिन पछि , केही महिना ,केही वर्ष या हुन सक्छ अर्को जन्मको प्रतीक्षा पनि । प्रतीक्षाको अर्को नाम हौ तिमी । जसको लागि म हरेक पल तडपमा बिताइ दिन सक्छु । तृष्णा  तृप्त होस् ,नहोस् हृदय भरिएर पोखिएको हुन्छ तिमीसँग …… मेरो उर्जा ,मेरो शक्ति मेरा हर कारणको कारक हौ तिमी । 

सांसारिकता भन्दा पर…… अर्को पनि एउटा संसार छ । त्यहाँ तिमी छौ अनि म छु । त्यहाँ हाम्राहरु हुने छैनन् । हाम्रो खुसीमा जल्नेहरु , हाम्रो पिडामा नुनचुक छर्नेहरु हुने छैनन्  । त्यहाँ चल्ने छ हाम्रो एकल साम्राज्य ।  तिमी " तिमी " भएर बाँच्नेछौ  ,म " म" भएर बाँच्नेछु । यस्तो पनि त खयाल आउँछ नि मनमा । 

मनमा आए जति बाँच्ने हक कहाँ छ र हामीलाई ? हामी त समाजले लगाइदिएको लगाममा दौडनु पर्छ ।  आँखाहरु त छन् तर हेरिदिने अरु नै छन् । देखिदिने अरु नै हुन्छन् । 

निर्निमेष सहि तिमीसँगको भेट अजम्वरी रहनेछ । मेरो मन मस्तिष्कमा विचरित विचित्र चित्रहरु तिम्रै उपहारहरु  हुन् ।

september 14, 2024

डायरी

 

ऊ : सुतेँ है 

भर्खरै त आठ बजेको छ । कति छिटो सुत्न हतार । बिहानदेखि साँझ सम्मको उल्झनहरुबाट मुक्त भएर एकछिन उभित्र हराउने रहर निमेषमै चिसो हुन्छ । 

म कस्तो प्रेममा छु । मलाई कस्तो प्रेमले बाँधेको हो यो । प्रेम हो कि आदत हो उसको ? ऊ नभई नहुने …… इनबक्स र इन्टरनेटको दुनियाँ भन्दा बाहिर पनि छ र हाम्रो सम्बन्ध ? अझ हाम्रो सम्बन्धको अस्तित्व ? भोलि बिउँझदा उसलाई म बेकार लाग्न सक्छु । मेरो समर्पण र मेरो प्रेम मिथ्या लाग्न सक्छ । माकुराको जालो जस्तो जतिखेरै चुँडिन तयार रहनुपर्ने मेरो कस्तो भाग्य ? मेरो कर्म नै यस्तै त होला नि भाग्यलाई मात्रै किन दोष ? 

साँध र सिमा नाघेर अपनत्वमा विलिन हुनु , कवितामा बहकिएको कवि हृदयमा हाम फाल्नु । नखोजेरै आफुलाई भेट्नु …… कसैको अन्तर हृदयमा आफुलाई प्राप्त गर्नु भन्दा ठुलो प्राप्ति अर्को कुन छ र ? वहकिएँ ……… जानेर नजानेर । 

कति सकसले निदाउनुपर्छ मलाई उसलाई  अन्दाज सम्म पनि छैन । मेरो निदको गोली निलेर ऊ कसरी निदाउँदो हो हररात ? निदाउँदो हो या जागै बिताउँदो हो ? 

उसलाई जगाउनका लागि म मात्रै कहाँ छु र ? म उसको मात्र  हुँ ,ऊ मेरो पनि हो । अर्थात ऊ यताको पनि हो , उताको पनि हो । डबल चीन( चिउँडो ) मात्रै होइन डबल रोल छ उसको जिन्दगीमा ।  कताको सम्बन्धमा  भुमिका निभाउन सहज लाग्छ होला उसलाई ? 

सुतेँ है भनेपछि छुट्नुपर्ने सम्बन्ध या सुरु हुने सम्बन्ध ?

डायरी

 

मायामा बन्धन नै कहाँ हुँदो रहेछ र डियर ?  तिमीले पखेटा हाल्यौ र गुँड छोड्यौ । मेरो प्रेमले तिम्रा पखेटा काटेर कुँजो बनाउन चाहेन, भलै तिम्रो साथमै रहने चाह नभएको होइन । उडानबाट थाकेपछि फर्केर त आउँछौ नि ? तिमीले हाम्रो प्रेमका विरुद्ध उठाएको कदमले पनि मभित्र भएको तिमीप्रतिको अनुराग लर्खराउन सकेन । यो अनुराग कस्तो ? यो मोह कस्तो ? यो प्रेम कस्तो ? अनि कस्तो मान्छेको मन ? तिमीले हृदयले प्रेम गर्यौ या मस्तिष्कले ? प्रेम त गरेको हौ । यदि प्राप्तिको एक धर्सो सिन्दुर साक्षी होइन भने तिमी मेरो हौ र म तिम्रो हुँ । मैले तिम्रा आँखामा छचल्केको न्यास्रो देखेको छु , छातिमा ऐठनको गाँठो देखेको छु । ओठमा उदासीको गीत तिम्रो पनि छ ,मेरो पनि छ । फेरि पनि मुस्कुराउनु जिन्दगी हो । यहाँ आँसुमाथि सहानुभूतिको खोलो बगाउनेहरुको भीड छ । तिनै भीडबाट टाढा भाग्नका लागि पनि एक धर्सो मुस्कान बोकेर हिँड्नु जरुरी भएको छ । एउटा प्रेमीले आफ्नो प्रेम जोगाउन गर्नुपर्ने सबै सबै कर्म गरेको हौ , सानै सहि युद्ध त भएकै हो । तिमी योद्धा भएर मैदानमा त उत्रियौ तर यसरी हारेको सिपाही जस्तो पछाडि फर्केर आफ्नो दृढ संकल्प नै भुल्छौ भन्ने चाहिँ लागेको थिएन । यो प्रेमको युद्ध थियो र तिमीमाथि तिमीलाई हराउन अनेकौं अस्त्रहरु प्रयोग भए । प्रेमसँगै हुर्किएको भ्रमलाई ढाल्न नसक्नु मेरो कमजोरी थियोे । जिन्दगीमा भ्रमले जित्यो र प्रेम हार्यो । प्रेम हार्दाको पीडा तिमीलाई थाहा छ र मलाई पनि । मायाले पोलेको छाति तिमीसँग छ र मसँग पनि । पहिलो देखि अन्तिम भेट सम्म साटिएका आँसुका फूलहरु न तिम्रो मानस्पटलमा ओइलाउँछ न मेरो हृदयमा मुर्झाउँछ । कुनैपल , कुनै क्षण प्रेमले सम्झ…… घृणाले सम्झ अलिकति महसुस गर बस् त्यति भए पुग्छ । मलाई मेरो भागको प्रेम मस्तै मिलेको छ ,तिमीलाई तिम्रो भागमा परेको प्रेम कसैले खोसेर खोसिन्न । महशुस हो ,तिमी गर म गर्छु । तिमीलाई नसम्झेको कुनै क्षण हुन्न ,तिमीलाई नदेखेको कुनै चीज हुन्न । फेरि पनि तिमीलाई भेट्नुपर्ने ,तिमीलाई छुनुपर्ने ,तिम्रो आलिंगनमा बाँधिएर तिम्रो छाति भिजाउनुपर्ने यो तृष्णा हो ,यो प्यास हो , मोह हो थाहा छ । माया भन्नू नै यी सबै सबै त रहेछन् । कहिले तावामा ,कहिले भुङ्ग्रामा । मायाले पोल्छ । लाग्छ यो मोह भन्दा माथि उठेर तिमीलाई अनन्त प्रेम गरुँ । तिमीलाई नभेटुँ ,नदेखुँ फेरि पनि तिमीलाई हृदयमा स्पर्श गरुँ । हरेक पाइलामा महसुस गरुँ र नखोजुँ कतै कुनै उपस्थिति जहाँ तिमीलाई अरु कसैको साथमा देखेर मुर्छा परुँ । हो यस्तै हुनेछ हाम्रो प्रेम । यसरी नै सम्झनेछु तिमीलाई । तिम्रो सुखको कामनाहरुमा , तिम्रो खुसीको कामनाहरुमा जिन्दगीका अप्ठ्यारा बाटाहरु पनि सजिलै कटाउन सक्छु । तर तिम्रा बाटाहरुमा कदापि तगारो बन्ने छैन । तिम्रो अप्ठ्याराहरुमा आउनेछु , निराशाहरुमा आउनेछु । तिम्रो लागि सदा खुल्ला छ यो प्रेमिकाको काख ,जहाँ खुसी र पिडाका सुस्केराहरु सुस्ताउन कसैको अनुमति चाहिन्न । २७ फेब्रुअरी ,२०२१ २०७७/११/१५