Sunday, September 15, 2024

डायरी

 




आँखाको निद हराउँछ । तिमीलाई भेट्नु अघि अनि भेटिसकेपछि पनि । तिमीसँगका हरेक भेटहरु यादगार छन् । स्मृतिमा बसेर घरिघरि जिस्काइरहन्छन् । भेट्नु अघि कौतुहलताले निदाउन दिँदैन ,छुटेपछि तिमी प्रतिको सम्मोहनले । थाहा छ छुट्नु भनेको फेरि भेट हुनु हो । त्यो भेटको कुनै अवधि छैन । तिथिमिति छैन । हुन सक्छ केही दिन पछि , केही महिना ,केही वर्ष या हुन सक्छ अर्को जन्मको प्रतीक्षा पनि । प्रतीक्षाको अर्को नाम हौ तिमी । जसको लागि म हरेक पल तडपमा बिताइ दिन सक्छु । तृष्णा  तृप्त होस् ,नहोस् हृदय भरिएर पोखिएको हुन्छ तिमीसँग …… मेरो उर्जा ,मेरो शक्ति मेरा हर कारणको कारक हौ तिमी । 


सांसारिकता भन्दा पर…… अर्को पनि एउटा संसार छ । त्यहाँ तिमी छौ अनि म छु । त्यहाँ हाम्राहरु हुने छैनन् । हाम्रो खुसीमा जल्नेहरु , हाम्रो पिडामा नुनचुक छर्नेहरु हुने छैनन्  । त्यहाँ चल्ने छ हाम्रो एकल साम्राज्य ।  तिमी " तिमी " भएर बाँच्नेछौ  ,म " म" भएर बाँच्नेछु । यस्तो पनि त खयाल आउँछ नि मनमा । 

मनमा आए जति बाँच्ने हक कहाँ छ र हामीलाई ? हामी त समाजले लगाइदिएको लगाममा दौडनु पर्छ ।  आँखाहरु त छन् तर हेरिदिने अरु नै छन् । देखिदिने अरु नै हुन्छन् । 

निर्निमेष सहि तिमीसँगको भेट अजम्वरी रहनेछ । मेरो मन मस्तिष्कमा विचरित विचित्र चित्रहरु तिम्रै उपहारहरु  हुन् ।

september 14, 2024



No comments:

  कलियुगकी राधा हुँ  किन्तु परन्तु द्वापर युगमै इति:  भइसकेको  कृष्णको निश्चल प्रेम भेटिनँ अपितु  दुसाशनका बिजहरु यत्रतत्र  सल्बलाइरहेछन्  क...