मसँग पनि छन्
पिडाका पहाड
बोकी नसक्नु पीरको भारी
सहि नसक्नु ,खपि नसक्नु
दुखाइका आर्तनादहरु
अलिकति ईष्र्याले साँघुरिएका अनुहार
अलिकति अहमताले तन्किएका छातिहरु
खुचिङ
बल्ल खाइस् भन्नेहरुको हुलमा
फेरि पनि एक्लै छोड्यौ
र छन् एक्लोपन
र उदासिका सुस्केराहरु
बस् छैन त केवल
क्लोनाजका ट्याबलेटहरुमा किनिएको
कृत्रिम निन्द्रा
र म वेचैन छु यसरी
मलाई मेरो वेचैनीसँग गुनासो छैन
यो त तिमीले दिएको
अमिट उपहार हो मेरो !!
No comments:
Post a Comment