भुइँ कुइरो फुलेर बस्ती ढकमक्क फुलेको छ
कुहिरोभित्र उस्तै मोहक देखिएका छन्
पैँयुका गुलाबी बोटहरु
ठुलो रुखमा फुलेका स साना फूलहरु
शीत सँगै झरिरहेछन् मेरो हत्केलामा
यसरी चिसो फूलको स्पर्शले
मलाई पुलकित बनाइदिन्छ र
एकाएक तिमीलाई खोज्न थाल्छु
तिमी यिनै पैँयुका फूलहरुझैँ
एक याम आयौ
र अलप भएर गयौ भुइँ कुहिरो जस्तै
न बाँधेर राख्न सकेँ
न सजाउन सकेँ
भुल या भ्रम पो थियौ कि
कहिल्यै खोतल्न चाहिनँ
बस् मिठो अनुभूति नमिठो गरि निलिरहेँ
तिमी आउनु ,जानू या हराउनुमा
कुनै गुनासो गरिनँ
किनकि तिमी नियोजित आएका थिएनौ
र योजना बनाएर गएका पनि होइनौ
नियति यति बलियो भएर रह्यो कि
तिमीसँग अर्को यामको
याचना गर्न पनि सकिनँ
जहाँ छौ ,
तिम्रो संघारमा खुसीको घाम उदाओस्
घाम त यहाँ पनि उदाएको छ
सँगसँगै उदाएको तिम्रो चिसा यादहरुले
आँसुको बुँद ओभाउन दिएनन्
र म भिजेको पुतली भएँ
उड्न सकिनँ !!
