आकर्षण

 हो म कागज हुँ 

वैँशले उन्मत्त फलाम होइन 

कागजसँग फलाममा जस्तो 

चुम्बकीय आकर्षण नहोला 

भलै 

कागजको आकर्षण 

चुम्बक होइन 

हृदयसँग रहनेछ 

जसरी रहन्छन् आकाशमा 

रातिका ताराहरु 

दिनमा पनि 

नदेखिँदैमा छैन भन्न मिल्छ र ??

मृत सपना

 ऊ हर सपनीमा आउँछ 

र मेरो काख

सिरानी हालेर निदाउँछ

उसैगरी देख्छ 

मिठा मिठा सपना

जसरी हामी योजनाहरु बनाउँथ्यौ

हजुर अामाको लागि

उसको जस्तै आँखा भएको भुन्टे

हजुरबुवाका लागि

मेरो जस्तै ओठ भएकी भुन्टी

अनि 

अलिकति लाज 

अलिकति डर

मिसिएर 

लाल भएका गालामा 

उसले खाएको म्वाईँ

सबै सबै आउँछन् 

मेरा सपनाहरुमा

उसका सपनाहरु

मिसिएर 

म अवाक भएर बिउँझन्छु 

र सुम्सुमाउँछु रित्तो सिरानी 

र रित्तो हृदयको कंक्रिड भित्तो ।।

विसर्जन Vs विवाह

 

बिहे भनेपछि सकभर घरबाटै हुन्छ । आधुनिकता र बदलिँदो समयानुकूल पार्टी प्यालेस, धार्मिक आस्था र अनुष्ठान अनुरुप मठ मन्दिर अझै अविश्वास र विश्वास बीच सम्झौता गर्न अदालत पनि चलेकै प्रक्रिया हुन् तर अपशोच । 

पार्लरको एक छेउमा झुन्डिएको रातोमा गोल्डेन कलरको स्टोन मिसिएको एक डोरो पोतेले मन लोभ्यायो । केही नसोची किनेँ ,एक सय सत्तरी तिरेर । अलिपर पुगेपछि बाटो छेउमा ठुला साना ऐनाहरुको अगाडि प्लास्टिकका थैलामा पोको पारेर बेच्न राखेको सिन्दुरले एउटा मोह जगायो । र दस रुपैयाँको एक चिम्टी सिन्दुर किनेँ । 

साइड ब्यागमा सिन्दुर ,पोते बोकेर हिँडिरहँदा एकाएक मनमा ऊ आयो र गयो पनि उसैगरी । झिलिक्क बिजुलीको गतिमा ……मेरो ठाउँमा ऊ हुँदो हो त यसरी न सिन्दुर पोतेको मोहले गल्ने थियो न मेरो मोहले । बाधा नै के थियो र ?? एकाएक मलाई ऊ हुन लाग्यो र फोन गरेर बोलाएँ विश्राम गेष्ट हाउस । ऊ लुरुलुरु आयो र छेउमा बस्यो । प्रेमको वर्षात् थामिएसँगै मैले ब्यागबाट एक सय सत्तरीको पोते र दस रुपैयाँको सिन्दुर झिकेर उसको हातमा थमाइदिएँ ।

थर्थराइरहेका मेरा हातबाट सिन्दुर लियो र सिउँदोमा सिमाना कोरिदियो । भन्नुपर्दा  एक डोरो पोतेमा विवाह समापन भयो । न साक्षी ,न कसम न वाचा । विवाहका मान्यताहरु भत्काएर हामीले विवाह गरेका थियौं । यो उसलाई थाहा थियोे ,मलाई थाहा छ र बाँकी ईश्वर जान्दछ । समयले मन मात्रै होइन मनभित्रको प्रेम पनि बदल्दो रहेछ । हुन सक्छ यो प्रेम थिएन र अरु नै थोक हुन पनि सक्छ । म प्रेमलाई त्यति तुच्छ कोटीमा राख्न पनि त सक्दिनँ । यो  सम्बन्धको साँध सिमाना भत्काउन कुनै कठिनाइ थिएन उसलाई र उसले भत्काएर गयो । सुकोमलताको लोभमा  , सुन्दरताको मोहमा । जो फेरि पनि मेरो हृदयमा अविछिन्न प्रेम बोकेर बाँचिरहेकै छ ,एक सय असीको सिन्दुर पोते र बर्जित विवाह ।

जिवनमा धेरै कुराहरु विसर्जित हुन्छन्  यसैगरी तर उसको माया ,उसको सम्झना पहाड बनेर उभिएको छ छातिमा ।